शरीर भएर के गर्नु?
त्यो शरीर, मुर्छित घरिघरि,
ज्यान भएर के गर्नु?
त्यो ज्यान, नभए कै सरी।
हाँसेको त सबैले देख्छन्
रोदन र चीत्कार,
मुर्छित आत्मा अनायस ढल्छ
ब्युँझिएर अनायस
पुनः शरीर बन्नु पर्छ
खेद छैन,
नियतिलाई खेप्नुपर्छ।
जिन्दगी सबैको उस्तै हो
मरी मरी बाँच्नु पर्छ,
मरेर फर्कने कोहि छैन
मर्ने अनुभूति सबैको हुनु पर्छ।
मर्नु र जिन्दगी रहनुको वास्तविकता
मैले, तिमीले, उसले
अनि, सबैले खपेकै हुनुपर्छ ।
